Claude Code ile 10 hafta: verimlilik muhasebesi
On haftadır Claude Code’u her gün kullanıyorum. Kod yazmaktan çok inceleme, review, operasyon soruları ve ekip işleri için. Bir noktada kendime şunu sordum: gerçekten verimli mi kullanıyorum, yoksa sadece çok mu kullanıyorum?
Cevabı tahmin etmek yerine ölçtüm. Claude Code her oturumu makinede yerel olarak kaydediyor. Bu kayıtları yine Claude’a analiz ettirdim.
Nasıl ölçtüm
Oturumları kronolojik gruplara böldüm. Her grubu ayrı bir ajan okudu ve gözlem çıkardı. Gözlemler altı başlıkta toplandı: prompt yazımı, delegasyon, iş akışı, sürtünme, kontrol ve araçlar. Her bulgu, veriyi yeniden sayan ikinci bir ajan tarafından çürütülmeye çalışıldı. Bazı bulgular bu aşamada küçüldü, bazıları elendi.
| Ölçü | Değer |
|---|---|
| Süre | 10 hafta |
| Oturum | 348 |
| Yazdığım prompt | ~2.900 |
| Açılan alt ajan | 889 |
| Medyan prompt uzunluğu | 72 karakter |
Kısa cevap: ortalamanın üstünde verimli kullanıyormuşum ama bazı yerlerde gereğinden fazla ödüyormuşum.
Doğru yaptıklarım
Claude’u kanıta götürmek. Oturumların %79’unda Claude gerçek sistem verisine doğrudan bakıyor: loglar, veritabanı, PR’lar ve ticket’lar. Promptlarım kısa ama çoğu bir link ya da kimlikle başlıyor. Bağlamı link taşıyor, kelimeler sadece fiili söylüyor. “Tahmin et” yerine “bak” demek hem daha doğru hem daha ucuz sonuç veriyor.
Karar düğmesi bende. Merge, deploy ve üretime yazma işlemleri hep bende kaldı. Claude sorguyu yazıyor ve doğruluyor, çalıştırma kararını ben veriyorum. Bunun maliyeti birkaç saniye, koruduğu şey ise ekibin kod tabanı.
Review döngüsü. Review, düzeltme, tekrar review ve ticket durumunu güncelleme tek bir akışta ilerliyor. Bu zamanla bir alışkanlığa dönüştü.
Hızlı öğrenme. Oturum başına kesinti, yani Claude’u yarıda durdurduğum an sayısı hızla düştü:
| Ay | Oturum başına kesinti |
|---|---|
| Temmuz | 0.95 |
| Ağustos | 0.27 |
| Eylül | 0.21 |
Fazla ödediğim yerler
Çok uzun oturumlar. Oturumların %8’i çıktının %46’sını ve bağlam okumasının %67’sini tüketmiş. Nedeni basit: her turda bağlamın tamamı yeniden okunuyor. Oturum uzadıkça, aynı soru daha pahalıya geliyor. Bu oturumlarda prompt başına maliyet yaklaşık iki katıydı. Üretilen iş ise aynıydı.
Model seçimi. Harcamanın %64’ü en pahalı modelde. İşlerin çoğu bunu gerektirmiyordu. Büyük modeli zor debug ve büyük değişiklikler için saklamak gerekiyormuş.
Sessiz otomasyon. Her gece açık PR’ları review eden bir iş kurmuştum. Haftalarca hiçbir şey yapmadan “başarılı” bitmiş. Kimse fark etmedi, çünkü hata vermiyordu. Ders: otomasyona kanıt şartı koy. Her koşu tarihli bir rapor yazsın, sıfır araç çağrısıyla biten koşu başarısız sayılsın.
Karar satırı olmayan review. Review’lar uzun ve dikkatliydi ama sonunda sık sık “merge edebilir miyim?” diye ikinci bir soru sormam gerekti. Her review’un ilk satırı karar olmalı: merge, düzelt ya da bekle.
Tekrarlayan eklentiler. Aynı işi yapan üç ayrı kod review kaynağı, iki doküman eklentisi ve iki ayrı ticket entegrasyonu yüklüydü. Kullanılmasa bile her biri, her turda araç ve skill listesine ekleniyor.
Değiştirdiğim yedi alışkanlık
- Kilometre taşında yeni oturum. PR açıldığında ya da ticket kapandığında Claude’a kısa bir devir notu yazdırıyorum: amaç, durum, açık işler, dikkat edilecekler. Yeni oturum bu notu okuyup devam ediyor. Bunu bir skill’e çevirdim.
- Sorgu çıktılarını baştan sınırla. Önce özet sorgusu, sonra yalnızca gereken kolonlar ve bir satır limiti. Loglarda da sonuç sayısını küçük tut ve alan filtresi kullan. Büyük çıktılar oturumun sonuna kadar bağlamda kalıyor.
- Varsayılan model orta sınıf. Büyük modeli bilinçli olarak, iş için seçiyorum ve iş bitince varsayılana dönüyorum.
- Review’da efor seviyesi ve karar satırı. Küçük PR için “hızlı bak” diyorum. Birden fazla PR’ı tek oturumda işlemek yerine her biri için ayrı oturum açıyorum.
- Eklenti temizliği. Her işten bir tane tuttum, kullanmadıklarımı kapattım.
- Otomasyona kanıt şartı. Tarihli rapor ve eskiyse uyarı. “Hata yok” demek “çalıştı” demek değil.
- Tekrarlanan prosedürleri skill’e çevir. Deploy kontrolü ve veri düzeltme gibi akışları her seferinde yeniden anlatmıyorum. Skill yalnızca gerektiğinde yükleniyor.
Sonuç
Claude’u verimli kullanmak ona daha çok iş yaptırmak değil. Doğru bağlamı, doğru anda ve doğru miktarda vermek. Bir de bu analizin kendisinden bir not: bu kadar kapsamlı bir denetim de pahalı. Ayda bir yapmak yeterli, her gün değil.